دانلود سرود رهبر شهید / نماهنگ "دلتنگم" + آهنگ + متن شعرمهدی رسولی / دلتنگم دلتنگم دلتنگم دلتنگم

قطعه "باور ندارم" با نوای پرسوز و ماتم‌زده مهدی رسولی، یک مرثیه شخصی و یک سوگ‌نامه جمعی برای امامی است که امسال، خودش به کاروان کربلا پیوسته است. شعر با یک تغییر بزرگ در جغرافیای روحی محرم آغاز می‌شود: «امسال محرم هوا یه جور دیگست دلها غرق خونه». این «امسال»، نقطه عطفی است که همه سال‌های پیش را از پسِ خود جدا می‌کند.

در ادامه، شاعر از یک جابه‌جایی عمیق رونمایی می‌کند: «امسال ما از کربلا جا موندیم و تو به مقصد رسیدی». آنکه همیشه راهبر زائران بود، اینک خود به مقصد رسیده و زائران را در حسرت جامانده. سپس «روضه شبای فاطمیه، زیلوهای آبی حسینیه، خداحافظ» چونان بدرقه‌ای جان‌فرسا، مخاطب را با خاطرات اشیا و مکان‌ها تنها می‌گذارد.

بند «چفیه و عبا و انگشتر، مقتدا و آقا جون و رهبر، خداحافظ» از میراث یک عمر مجاهدت می‌گوید و «رو صندلی گوشه روضه، عکس عبا و چفیه تو» تصویر غیاب را ملموس می‌سازد. اما اوج شکست عاطفی شعر، جایی است که می‌سراید: «از روی عادت باز کف دستم، نوشتم آقا جونمو برات می‌ذارم». عادتی که حالا بی‌مخاطب مانده است.

فرجام شعر با «آقا دعا کن به ما تو دیگه حالا امام شهیدی»، نقش‌ها را وارونه می‌کند؛ آنکه تا دیروز برایش دعا می‌کردیم، امروز خود شفیع ما نزد سیدالشهدا علیه السلام شده است. اینگونه، «باور ندارم» از یک انکار، به عمیق‌ترین شکل پذیرش یک حقیقت تلخ بدل می‌شود.