دانلود سرود رهبر شهید / نماهنگ "عزیز ایران" + آهنگ + متن شعرمحمد اسداللهی / رها نمی کند مرا نشد که غصه را ز دل رها کنیم

قطعه "عزیز ایران" با نوای پرسوز و حماسی محمد اسداللهی، یک مرثیه ملی و یک بیانیه حرکت به سوی ظهور است. شعر با اعتراف به یک بار عاطفی جانکاه دهان میگشاید: «رها نمیکند مرا، نشد که غصه را ز دل رها کنیم» و با گره زدن این شبهای بیپایان به «شب بلند عاشورا»، این سوگ را به تراز یک تراژدی آسمانی میبرد. سپس ناگهان با «خون تو را صدا زدیم، گفتی که صاحب خانه را صدا کنیم»، شهید، مسیر فریاد را از خود به سوی صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه تغییر میدهد.

در ادامه، «آرام آرام بر موج اشک صاحب دلان، رسیدی به دست صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه» نقطه اتصال زمین و آسمان میشود و «بدرود ای عزیز ایران» چونان زخمههای پیدرپی بر دل مینشیند. سپس شعر با «یادم آمد تصویر نماز در جمکران» و «اگر دلت کشید به خواب عاشقان بیا، من و تو و امام رضا علیه السلام»، یک سفر معنوی از جمکران تا کربلا را ترسیم میکند.

فراز بعدی، یک مانیفست زندگیبخشی است: «باید کربلا را زندگی کنیم، ما با حسین علیه السلام زندهایم». اینجا کربلا از یک رویداد، به یک جریان دائمی در رگهای زندگی بدل میشود. سپس شعر از «ایران، فتح خون، عهد خون» میگوید و ملت را «برای فرج، علمدار» میخواند. فرجام اثر با یک استفهام انکاریِ غرورآفرین و سپس «لبیک یا مهدی عجل الله تعالی فرجه»، این مرثیه را به یک رزمنامه ظهور بدل میکند و ثابت میکند که این ملت با ذوالفقار و شرف، در انتظار آن طلوع نهایی ایستاده است.