دانلود سرود میناب / نماهنگ "لبیک" + صوت + متن شعرمجال / در این هنگامه آتش شرار خشم ها سرکش

قطعه "لبیک" با اجرای حماسی و اعتراضی مجال، یک فریاد ضدظلم و یک بیانیه عشق به وطن در میان طوفان فتنه‌هاست. شعر با تصویری آخرالزمانی از «هنگامه آتش» و «دریای طوفانی» آغاز می‌شود و سپس تصویری تکان‌دهنده از «بازیچه دست هوس‌بازان دنیا شدن بشر» و «فریب گرگ از دستان خونینش» ارائه می‌دهد. این مقدمه، مخاطب را در دل یک آخرالزمان اخلاقی قرار می‌دهد.

در ادامه، شاعر با «هزاران ننگ بر پیشانی نوع بشر بادا»، یک دادخواهی جهانی علیه جنایتکاران سر می‌دهد و از «موشک‌های اهریمن» و «کلاس‌های درس ویرانه» و «کودکان بی‌سر» می‌گوید. این تصاویر هولناک، به مثابه یک کیفرخواست علیه ستمگران تاریخ است و سپس با پرسشی تلخ: «خداوند! چرا این جانور را بنده می‌خوانی؟»، اوج حیرت و اعتراض شاعر را فریاد می‌زند.

اما شعر در دل این اعتراض، به وطن بازمی‌گردد و آن را «کوه غرور» و «شیر پر هیبت» می‌خواند؛ وطنی که از حمله‌های سلم و تور و چنگیز و تیمور و اسکندر جان به در برده و هنوز «پرچمی از نور و ایمان» در دست دارد. فرجام اثر با «تو را آباد می‌خواهم، تو را آزاد می‌خواهم، تو را دلشاد می‌خواهم»، این فریاد را به یک دعای عاشقانه و یک پیمان ابدی برای آزادگی و سربلندی وطن بدل می‌کند. این‌گونه، "لبیک" از یک اعتراض، به یک حماسه عشق و ایستادگی بدل می‌شود.