دانلود سرود جنگ ایران اسرائیل / نماهنگ "اسوه های ایثار"گروه سرود آلاء کلاچای / حسم به خوب بودن نمیتونه، هیچ وقت به قد حس تو باشه

اسوه های ایثار
(مرداد 1404)نماهنگ "اسوههای ایثار" با صدای گروه سرود آلاء کلاچای یک اثر ارزشی و حماسی است که با محوریت ایثار شهدا، به توصیف جانفشانیهای آنان و تأثیرشان بر جامعه میپردازد.
شاعر با تمجید از فداکاریها و قهرمانیهای شهدای ایران آغاز میشود و بر جاودانگی و عدم ناکامی شهدا تأکید دارد و یادآوری میکند که آنها برای حفظ پرچم و امنیت کشور، جان خود را فدا کردند.
بخش ترجیعبند شعر، بیانگر تأثیر این فداکاریها بر نسل امروز است، جایی که قهرمانان شهید به عنوان الگو و اسوه معرفی میشوند و مخاطب آرزو میکند که روزی مانند آنها باشد.
نماهنگ با نمایش تصاویری از دختران باحجاب در کنار تصاویر شهدای اخیر و قدیم ایران، یک روایت بصری قوی ایجاد میکند. این تلفیق تصاویر، نمادی از این است که حجاب و ارزشهای دینی، ادامه مسیر شهدا و نتیجه فداکاریهای آنان است. این تصاویر به مخاطب نشان میدهد که حجاب، نماد مقاومت و ادامه راه شهداست.
نماهنگ اسوههای ایثار با تمرکز بر این مفاهیم، به تقویت حس میهنپرستی و قدردانی از شهدا در مخاطب کمک میکند. این اثر با پیوند دادن نسل جوان امروز به ارزشهای دفاع مقدس و ایثارگری، پیام خود را منتقل میکند.
متن شعر اسوه های ایثار
فداکاری قهرمانای ما
زبونزد میون همه عالمه
شهیدا همه مرد میدون بودن
شهادت نمیشه نصیب همه
پر آوازه ان تا ابد نزد ما
کسی بین این مردا گمنام نیست
تو اوج جوونی برن باز هم
کسی که شهید میشه ناکام نیست
شدن راهی آسمونا تا که
نیفته زمین پرچم ما یه روز
سی و چند ساله گذشته ولی
زیر دین ایثارشونیم هنوز
حسم به خوب بودن نمیتونه
هیچ وقت به قد حس تو باشه
هر کس بخونه قصتو بی شک
دوس داره روزی مث تو باشه
دیگه شناسنامت نشونت نیست
پا توی این میدون که میذاری
زخمایی که روی تنت مهره
میگن که تو اصل و نسب داری
یه عمره که خون شهیدای ما
مث خط قرمز برامون شده
نه تنها ما مردم از عشق اونا
که خاکم به پاشون یه مجنون شده
کی واسه جوونای ما مثلشون
میتونه که الگویی بهتر بشه
توی رسم مردونگی باهاشون
نمیتونه هیشکی برابر بشه
هنوزم ما هستیم روی عهدمون
هنوزم توی یادمون زنده ان
تا روزی که راه شهید راه ماست
نمیبینه آسیبی هرگز وطن
حسم به خوب بودن نمیتونه
هیچ وقت به قد حس تو باشه
هر کس بخونه قصتو بی شک
دوس داره روزی مث تو باشه
دیگه شناسنامت نشونت نیست
پا توی این میدون که میذاری
زخمایی که روی تنت مهره
میگن که تو اصل و نسب داری