دانلود سرود عید غدیر / آهنگ "ایران امیرالمومنین" + متن شعرعلی دهقان / بنِگر به میهن ما همه سایه ولا را

ایران امیرالمومنین
(خرداد 1405)قطعه "ایران امیرالمومنین" با نوای گرم و دلنشین علی دهقان، یک مناجات ملی و یک غزل عاشقانه در تلفیق عشق به حضرت علی علیه السلام و عشق به ایران است. شعر با استمداد از مصرع جاودانه حافظ شیرازی آغاز میشود: «علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را» و بلافاصله از آسمان شعر کلاسیک فرود میآید و بر «میهن ما» و «سایه وِلا» دست میگذارد. این آغاز، پلی است میان میراث ادبی ایران و حماسه معاصر.
در ادامه، شاعر «خیابان» را به صحنه تجلّی این عشق بدل میکند؛ همان خیابانی که در بسیاری از سرودها میدان نبرد است، اینجا به محراب مناجات با حیدر علیه السلام تبدیل میشود: «همه جان فدای حیدر، همه جان فدای ایران». این تکرار دوسویه، نشان میدهد که در این نگاه، ایران و امیرالمؤمنین علیه السلام دو حقیقت جدای از هم نیستند.
شاعر سپس به سراغ نقش شفابخش مولا میرود و حضرت علی علیه السلام را دوای دل شکسته میخواند؛ کسی که دل مرده و غمین را به شور میرسانَد و جانها را به ظهور پیوند میزند. در میانه شعر، یک اوج عاطفی و اعتقادی رخ میدهد: «تو انیس بی بدیل دل صاحب الزمانی عجل الله تعالی فرجه». این بیت، رابطه ناگسستنی امام زمان عجل الله تعالی فرجه را با جدّ بزرگوارشان فریاد میزند و حضرت علی علیه السلام را نه فقط در گذشته، که مونس همیشگی منجی عالم معرفی میکند.
فرجام شعر با «وطنم رسیده با تو به شکوه بینهایت» و بازگشت دوباره به مصرع «علی ای همای رحمت»، حلقه این مناجات ملی را کامل میکند. اینگونه، ایران در سایه ولایت علی علیه السلام به شکوهی بینهایت میرسد و شعر، از حافظ تا امروز، یکسره شهادت میدهد که این خاک، با نام امیرالمؤمنین علیه السلام گره خورده است.
متن شعر ایران امیرالمومنین
علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را
بنِگر به میهن ما همه سایه وِلا را
بِنِگر بر این حماسه بنگر در این خیابان
همه جان فدای حیدر همه جان فدای ایران
همه دم علی علی جان به زبان ما نشسته
تو فقط دوای دردی دل ما اگر شکسته
دلِ مُرده و غمین را تو به شور می رسانی
تویی آنکه جان ما را به ظهور می رسانی
به ولایت تو سوگند که تو جانی و جهانی
تو انیس بی بدیل دل صاحب الزمانی
نه فقط نجف علی جان تو شهنشهی به عالَم
شه ملک لافتایی همه شوکتی دمادم
چه خوش است آن دو چشمی که به جز ولی نبیند
رسد آدمی به جایی که به جز علی نبیند
وطنم رسیده با تو به شکوه بینهایت
همه آیت خدایی علی ای همای رحمت