دانلود سرود امام علی (ع) / آهنگ "علی را من نمیدانم"محمد حسین پویانفر / علی معنای زهرا شد

خوشا آن دست دستی که به دامان نجف باشد
و آن چشمی که حیران نجف باشد

خوشا آن زلف زلفی که پریشان نجف باشد
دلی که گرم طوفان نجف باشد

مسلمان نجف باشد به قربان نجف باشد
خوشا آن سجده ای که زیر ایوان نجف باشد

به انگور ضریح او 
خوشا چشمی که روشن باشد از نور ضریح او

خوشا آن لب خوشا آن دل خوشا آن جان خوشا آن سر
خوشا مست گریبان چاک دست افشان عاشق پیشه ای
 که مات سلطان نجف باشد

علی اعلا، علی اعلم، علی بالا، علی اقدم
 علی مسلم علی اسلم علی اشجا
علی اکرم علی اول علی خاتم علی بیرق علی پرچم
علی اکبر علی اعظم علی محرم 
علی مَحرم علی در دل علی در دم

علی عالم علی اعلم علی کوثر علی زمزم
علی یعنی حماسه های عرفانی ورای حد انسانی
علی را من نمیدانم نمیدانی چه میخوانی

بریز آبی که بنشانی شررخیز آتش شور جنونم را
که خود را بر در و دیوار زندان میزند جان در پریشانی
مگر راهی بیابد تا نجف تا سنگ فرشش
 طی کند این راه را با چین پیشانی

علی یعنی خدایا من نمیدانم تو میدانی

تو جای خود کُمیلت کیست وقتی از حقیقت گفت
 و گفتی مالکت اما تجلای تو را میدید
و یا سلمان که در دنیای بی مرزش
 فقط جای قدم های تو را میدید

و مقدادی که چشمش چشم های
 آسمان سای تو را میدید
و عماری که در سجده فقط خاک کف پای تو را میدید

و میثم بر سر دارش فقط اعجاز فردای تو را میدید
پیمبر هم شب معراج در هر لحظه سیمای تو را میدید

بگو از تکه نان لقمه لقمه در دهان مرد نابینا
بگو از دوش خود از بقچه نان کیسه خرما
بگو از بازی طفلان به پشتت
از تنور خانه پیری پر از شکوا

تو جارو میزنی نان میبری با کاسه های شیر
در هرجا نمیرفتی به آنجایی که آنجا بی نوایی نیست
به آنجا که برای چهره های سرخ جایی نیست

خوشا تیری که در پایت کمی فیض از نمازت برد
بگو از جوشش چاهی که فیض از ناله و سوز و گدازت برد

علی را فاطمه فهمید و زهرا را علی فهمید
علی با فاطمه با عشق معنا شد
همان که قبل خلقت امتحان شد امتحان ها شد
همان که قبل خود ام ابیها شد
همان که نقطه با شد علی هم نقطه فا شد
چگونه این همه معنا در این یک واژه پیدا شد
علی معنای زهرا شد