دانلود سرود امام زمان (عج) / نماهنگ "مقتدای شهر" + آهنگامیر برومند / العجل یا بقیةالله

مقتدای شهر
(مهر 1404)فریاد تنهاترین امام زمین، نامه شرمندگی یک شهر 💔
نماهنگ "مقتدای شهر" یک اثر تأملبرانگیز است که مرثیهای برای تنهاترین امام زمین میخواند. امیر برومند در این قطعه، بیش از آنکه به انتظار بپردازد، با لحنی صادقانه و اعترافگونه، جامعهای را نقد میکند که زیر بار گناهان خود، امام زمانش را به فراموشی سپرده است.
این اثر، صدای درونی یک منتظر شرمنده است که میداند گریههای او در میان خندههای شهر گم میشود و ندبههای جمعه، با این حجم گناه، محلی از اعراب ندارد. اوج غم و درد اینجاست که میگوید: "گاهی از نبودنت مثلا گریه می کنم / شرمنده ام از این همه کذب و ادای شهر"؛ اعترافی تلخ به ریاکاری در دعای فرج.
تصاویر نماهنگ، این حس را تقویت میکنند. با نمایش دادن حرم امن کعبه و نمادهای مربوط به امام زمان عجلالله تعالی فرجهالشریف، بین آرمان الهی (ظهور و کعبه) و واقعیت تلخ جامعه (که امام را نشناخته) تضاد ایجاد میکند.
«مقتدای شهر» یک تلنگر است، نه یک سرود شاد؛ تلنگری برای بیدار شدن از خواب غفلت و دست کشیدن از ادعاهای دروغین انتظار.
متن شعر مقتدای شهر
تنهاترین امام زمین مقتدای شهر
تنها چه می کنی تو کجایی کجای شهر
وقتی کسی برای تو تب هم نمی کند
دیگر نسوز این همه آقا به پای شهر
العجل یا بقیةالله
تو گریه می کنی و صدایت نمی رسد
گم می شود صدای تو در خنده های شهر
دل خوش نکن به ندبه جمعه خودت بیا
با این همه گناه نگیرد دعای شهر
اینجا کسی برای تو کاری نمی کند
فهمیده ام که خسته ای از امتحان شهر
اَللّـهُمَّ اَرِنيِ الطَّلْعَةَ الرَّشيدَةَ
وَالْغُرَّةَ الْحَميدَةَ
گاهی از نبودنت مثلا گریه می کنم
شرمنده ام از این همه کذب و ادای شهر
هر روز دیده می شوی اما کسی تو را
نشناخت ای غریب ترین آشنای شهر
العجل یا بقیةالله