سرود عید غدیر خم / نماهنگ “منظومه” گروه های همخوانی سلام (یا ایها الرسول/ حیدر)

یا ایها الرسول…

منظور..

ز نظم همه منظومه و افلاک و سماوات

و تمام کره خاک و یم و کوه و بیابان،

جهان و مه و مهر و گل و دریا،

بنی آدم و خیل مَلَک و سعی و صفا،

جبل الرحمه و هم زمزم و طور،

شرف و عزت و آزادگی و بندگی و

هر چه که می‌دانی و می‌دانم

و جوی و جَرَیان و قلم و کوه،

و یم الروح،

و رسل، آدم و نوح،

خود زهرای بتول،

همه آنچه که گفتیم و نگفتیم…

منظور… فقط حب علی بود…

علی بود، علی بود، علی بود…

زمین بود و زمان بود و عیان بود

که مقصود دل احمد مختار

علی بن ابی طالب همان شاه نجف بود…

یا ایها الرسول…

یا ایها الرسول بلِّغ ما اُنزل الیک من ربک

چو شنید این سخن از پیک خدا

خواجه عالم، حیدر

شرف دیده عالم، حیدر

نبی پاک و مکرم، حیدر

که اَلا ختم رسالت، حیدر

گهر بحر جلالت، حیدر

نبی امّی خاتم،

پدر عالم و آدم

صلوات از سوی حق بر تو و بر آل تو هر دم، حیدر

به علی باش مبلغ،

به تو امر از طرف خالق سرمد شده، بلِّغ…

برسان حکم خدا را

بگو گفته‌ی ما را

که خدا یار تو باشد، حیدر

بگشا لعل لب و

بانگ به عالم بزن و، حیدر

سیطره کفر و دورویی همه بر هم بزن

از شیر خدا دم بزن اینک، حیدر

برسان بر همگان حکم خدا را…

خلق در آن برکه شده جمع،

چو پروانه که بر دور و بر شمع…

و بفرمود نبی

تا ز جهاز شتران گشت بپا

منبر و چشم همه

بر قامت پیغمبر و

بگذاشت نبی پای بر آن منبر

و فرمود

بسی حمد و ثنای احد داور

و پس خواند یکی خطبه غرّا،

ز هر نقص مبرّا،

به نوایی که بسی بود دل آرا،

به ندایی که زن و مرد شنیدند

ز لعل لبش آن طُرفه ندا را.

غدیر خم و ختم رسل و خاطره‌ی دست یداللهی حیدر

به روی دست نبی بود،

عجب روز و شبی بود،

عجب تاب و تبی بود،

رسول مدنی گفت

منم خاتم خیل رسل و سرور و آقای شما،

دلبر و مولای شما،

سید عظمای شما،

آیت کبرای شما،

ماه دل آرای شما،

والی والای شما.

و علی هست کنار من و

من از علی و حیدر کرار ز من.

ما همه از نور خداوند رحیمیم

و کریمیم و هر کس که مرا

سید و آقای خودش دید بداند،

که علی بعد من آقای جهان است

و چیزی که عیان است

چه حاجت به بیان است؟

بدانید علی آن که در قلعه خیبر بکند

با سر انگشت کرامت، علی

به شجاعت، علی

به صلابت، علی

به درایت، علی

به علی بعد رسول مدنی شمس هدایت بُوَد و

راه شفاعت به جز از کوی علی نیست. علی

عالمیان! آدمیان!

عالمیان! آدمیان!

علی حصن حصین است،

علی سرّ مبین است،

علی یار و معین است،

علی فخر زمان است،

علی میر سماوات و زمین است،

علی حبل متین است،

امام است و امین است،

همین است و همین است،

همین است و همین است:

فقط حیدر امیرالمومین است.

علی کیست؟

ولی الله، علی

وجه الله، علی

عین الله، علی

باب الله، علی

نور الله، علی

سرّ الله یکتا، علی

علی، آیت عظما،

علی، عالم اسماء،

علی، عالی و اعلی،

علی، والی و والا.

علی کیست علی کیست؟

علی را علی را

به جز او نشناسد

خدا را خدا را

به جز او نشناسد.

به خدا

غیر خدا و نبی

و غیر علی عالم خلقت نشناسند

علی را

به همه خلق بگویید

که بی مهر علی هیزم نار است

گر آرید همه طاعت و تقوی

و عبادات و دعا را…

در میان

دست حیدر پیداست

نور مهدی،

بر نگین مولاست

جلوه‌ی او،

آرزوی دل هاست

یابن الزهرا،

یابن الزهرا!

برخیز ای

وارث حیدر

یوسف زهرا!

کعبه کی بیند

روی ماهت را؟

می‌آیی،

انتقام روی زهرایی،

می‌آیی،

وارث شمشیر مولایی…

العجل، العجل، العجل
العجل، العجل، العجل…