دانلود سرود ماه رمضان / آهنگ "باغبان" + بیکلام + متن شعرگروه سرود منتظر تهران / آزاد کن از بند هوا خاک دلم را

قطعه "باغبان" با اجرای لطیف و روح‌نواز گروه سرود منتظر تهران، یک نجوای عارفانه و یک اعتراف‌نامه شاعرانه از رابطه عبد و معبود است. شعر با تصویری از یک آفرینش تدریجی آغاز می‌شود: «در حال پدیدار شدن بودم و رُستن، در حال به دنبال تو جوییدن و جُستن» و ناگهان با «چشمم به تو افتاد و نگاهم به شکفتن»، لحظه دیدار را مترادف با شکوفایی معرفی می‌کند.

در ادامه، شاعر فلسفه بندگی را در یک بیت موجز خلاصه می‌کند: «بی‌صاحب اگر دانه سر از خاک برآرد، هرقدر که قد هم بکشد روح ندارد». این یعنی رشدِ بدون باغبان، هرچند بلند، بی‌روح و بی‌ثمر است. سپس با «آزاد کن از بند هوا، خاک دلم را» و «از ریشه گرفتارم و زندانی باغم»، یک پارادوکس عمیق می‌سازد: در عین ریشه‌داشتن در این باغ، اسیر خاک است و از باغبان، آزادی می‌طلبد.

شعر در ادامه آرزوهایی بلند را زمزمه می‌کند: «تا لحظه در آینه غیر از تو ندیدن» و «تا لحظه در خاک تنم روح دمیدن» که به کمال توحید و فنای فی‌الله اشاره دارد. فرجام اثر با سه درخواست تکان‌دهنده، اوج می‌گیرد: «هر روز از دیروز خودم سبزترم کن»، «چشمان مرا چشمه بجوشان و ترم کن» و «آتش بزن از ریشه، مرا باز برویان». این خواسته آخر، نهایت عرفان است: سوختن به دست باغبان، برای رویشی دوباره و شعله‌ور شدن از فانوس او.