دانلود سرود شهادت حضرت رقیه (س) / نماهنگ "بابای منی" + آهنگ + متن شعرجواد جهانی، گروه سرود سراج مازندران / بابا حسین بابا حسین

بابای منی
(خرداد 1405)قطعه "بابای منی" با اجرای پرسوز جواد جهانی و گروه سرود سراج مازندران، یک مرثیه کودکانه و یک فریاد مظلومانه از زبان رقیه خردسال امام حسین علیه السلام است. شعر از خرابگی و بیزاری از دیوارهای زشت شروع میشود و با حسرت بر پیراهن گلدار، عمق معصومیت ازدسترفته را فریاد میزند.
دخترک از عروسکش که له شده، از النگوی دزدیدهشده و از خندههای نامردمان میگوید و پیکر خمیدهاش را با «همسن عمهام شدم» و «کدوم دختر سهساله است که عصا لازمه» به تصویر میکشد. اوج مظلومیت آنجاست که در بازار، با لگد و کتک روبرو میشود و جای انگشتر ظلم بر صورتش نقش میبندد، اما هنوز زمزمه میکند: «بیا تو آغوشم، بابای منی».
پایان شعر با «بابا حسین، بابا حسین»، این سوگنامه کودکانه را به نجوایی مستقیم با سیدالشهدا علیه السلام بدل میکند و سندی بر وفای بیپایان دخترکی میشود که حتی در اوج آزار، پدر را میخواند. اینگونه، «بابای منی» نهتنها یک روضه، که تجسم زنده عشق و پناهندگی در تاریکترین لحظات تاریخ است.
متن شعر بابای منی
از خرابه دیگه بیزارم در و دیوارشم زشته
عاشق بازارم اینجا کوچه و بازارشم زشته
خب تو میدونی چقدر پیراهن گلدارو دوست دارم
توی بازار پیرهن دیدم ولی گلدارشم زشته
چقدر نامردن اینجا
عروسک داشتم و له کردن اینجا
بهم خندیدن اینجا
النگومو ازم دزدیدن اینجا
قدم شکست خم شدم
ببین انگاری که هم سن عمه ام شدم
اصلا کجام سالمه
کدوم دختر سه ساله است که عصا لازمه
بیا تو آغوشم بابای منی
بگو در گوشم بابای منی
بابا حسین بابا حسین
این که پیرم کردن آخر واسه همدردی فقط خوبه
توی بازار زجر هلم داد باز نمردم اون وسط خوبه
حرف بد تا زد بهش گفتم مگه دختر نداری تو
با لگد هم زد همین جا رو که دور بودم ازت خوبه
همه جلادن اینجا
کجا بودی منو دق دادن اینجا
کتک بد خوردم اینجا
اگه عمه ام نبود میمردم اینجا
آخ کشت منو زجر بد
لگد میزد لگد میزد لگد هی لگد
شد باعث لکنتم
جای انگشترش افتاده رو صورتم
بیا تو آغوشم بابای منی
بگو در گوشم بابای منی
بابا حسین بابا حسین